در برنامه نویسی شی گرا، کلاس Abstract (آبسترکت | انتزاعی) روشی برای تعریف «متُدها» (Method) و «متغیرها» (Variable) در کلاس است که شامل متدهای Abstract می‌شوند. این کلاس یکی از بخش‌های مهم یادگیری برنامه نویسی در شی گرایی به حساب می‌آید و برای فعالیت در این زمینه بهتر است که به خوبی فرا گرفته شود. در این مقاله سعی شده است به طور جامع و به همراه مثال‌هایی با استفاده از زبان‌های برنامه نویسی جاوا و C++‎ به این سوال پاسخ داده شود که کلاس Abstract چیست و این مفهوم مهم در شی گرایی از همه جهت مورد بررسی قرار بگیرد.

اندیکاتور شاخص قدرت نسبی (Relative Strength Index) که به‌صورت کوتاه با نام RSI شناخته می‌شود، یکی از اولین اندیکاتورهایی است که در تحلیل تکنیکال با آن آشنا می‌شویم و در عین فراگیری، قدرت خوبی نیز در زمینه‌های مختلفی از خود نشان می‌دهد. برای آشنایی بیشتر با این اندیکاتور می‌توانید به مطلب «آموزش اندیکاتور RSI – نحوه استفاده به زبان ساده» مراجعه کنید. در ادامه، به بررسی پیاده‌سازی اندیکاتور RSI در پایتون می‌پردازیم.

اکثر افرادی که به دلیل محبوبیت و درآمد بالای برنامه نویسی به سمت این حرفه جذب می‌شوند، در آغاز کار این سوال در ذهن آن‌ها شکل می‌گیرد که برنامه نویس کیست و بسیاری از سوالات دیگر نیز در این زمینه برایشان بوجود می‌آید. برنامه نویس کامپیوتر (Computer Programmer) که با عنوان‌های «توسعه دهنده نرم افزار» (Software Developer)، «مهندس نرم افزار» (Software Engineer)، «پروگرمر» (Programmer) و اخیراً «کدنویس» یا «کُدر» (Coder) نیز شناخته می‌شود، فردی است که برنامه‌ها و نرم افزارهای کامپیوتری را ایجاد می‌کند، می‌سازد یا می‌نویسد. در این مقاله سعی شده است تا به‌طور جامع به این سوال اساسی که برنامه نویس کیست پاسخ داده و تمام موضوع‌های پیرامون آن نیز شرح داده شوند.

در زبان برنامه‌نویسی پایتون، لیست را می‌توان به عنوان یکی از پرکاربردترین ساختارهای داده تلقی کرد. در پایتون از لیست‌ برای ذخیره کردن چندین آیتم مختلف در یک متغیر استفاده می‌شود. در طی نوشتن کدهای پایتون، ممکن است نیاز باشد که مقادیر ذخیره شده در ساختار داده لیست مورد مقایسه قرار بگیرند. در مقاله حاضر سعی شده است تا حد امکان به‌طور جامع به معرفی ساختار داده لیست پرداخته و انواع روش‌های موجود برای مقایسه لیست ها در پایتون به همراه مثال شرح داده شوند.

در آموزش‌های پیشین مجله فرادرس، با روش گوس سایدل آشنا شدیم. در این آموزش، می‌خواهیم به پیاده‌سازی آن بپردازیم و روش گوس سایدل در متلب را بررسی کنیم.

برنامه‌نویسی ماژولار، رویکردی برای طراحی نرم‌افزار است که با استفاده از آن، می‌توان اجزای یک برنامه را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کرد. به هر یک از این بخش‌های کوچک‌تر برنامه، ماژول گفته می‌شود. با استفاده از این رویکرد برنامه‌نویسی، می‌توان ماژول‌ها را به صورت جداگانه ایجاد کرد و آن‌ها را به طور مستقل مورد بررسی و آزمایش قرار داد. همچنین، از ماژول‌های ساخته شده می‌توان در سایر پروژه‌های برنامه‌نویسی استفاده کرد. زبان برنامه‌نویسی پایتون به عنوان یکی از زبان‌های برنامه‌نویسی شئ‌گرا، از برنامه‌نویسی ماژولار پشتیبانی می‌کند. در مقاله حاضر سعی شده است تا حد امکان به‌طور جامع به نحوه ساخت ماژول در پایتون پرداخته و شیوه‌های مختلف فراخوانی ماژول‌ها در پایتون به همراه مثال شرح داده شوند.

در زبان برنامه نویسی پایتون عملگرهای زیادی وجود دارند که هر کدام دارای ویژگی‌های مخصوص به خود هستند، درصد یکی از عملگرهای مهم و کاربردی این زبان به حساب می‌آید که دارای وظایف مختلفی ازجمله نشان دادن باقی‌مانده و مکان رشته‌ها در یک برنامه است. استفاده از عملگر درصد در پایتون یکی از مهم‌ترین ترفندهای پایتون به حساب می‌آید. به طور کلی در یادگیری برنامه نویسی، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به‌ظاهر ساده وجود دارند که توجه زیادی به آن‌ها نمی‌شود، با این حال اگر این مفاهیم درک نشوند ممکن است در نوشتن برنامه‌ها مشکل پیش بیاید و نتیجه دلخواه برنامه نویس به دست نیاید.